Welcome back – de start van ons derde jaar in Israel

P1040092
Terwijl Arjen en ik ons boodschappenkarretje vol gooiden met potten pindakaas, appelstroop, schenkstroop en potjes met onze favoriete Provençaalse kruidenmix, liepen de tranen over mijn wangen. Het was onze laatste dag in Nederland, een paar uur voor vertrek naar Schiphol. Ik huil altijd in de Albert Heijn op de dag van vertrek. Het begint een mooie traditie te worden…

Teruggaan naar Israël, is teruggaan naar huis. Maar het is tegelijkertijd weggaan van huis. Weggaan van familie en vrienden. Van het oude vertrouwde naar een omgeving die weliswaar aardig bekend is inmiddels maar toch nooit helemaal eigen zal voelen. Omdat we de taal niet spreken, laat staan lezen. Omdat we er niet geboren en getogen zijn. Omdat we ons – gelukkig – ook na vier jaar buitenland zo ontzettend Nederlands voelen. Verbonden zijn met Nederland op veel manieren, verbonden met al die mensen waar we zo van houden. Die we nu weer moeten missen.

Het is iedere keer moeilijk. Weggaan. Het wordt niet minder, het verdriet bij het afscheid. Dat verandert niet.

Gek genoeg wordt thuiskomen in Israël wel steeds gemakkelijker. Nu we ons derde jaar ingaan, is er een draad die opgepakt kan worden. Al voordat we terugvlogen, waren de eerste speelafspraken gemaakt en etentjes gepland. Zoals ik vanuit Israël sms en app met vriendinnen in Nederland. doe ik hetzelfde met mijn vriendinnen hier als ik in Nederland ben. Het is heerlijk hen weer te zien na een lange vakantie, verhalen uit te wisselen over vakantie avonturen. Nieuwe schoenen en jurken te bewonderen – iedereen winkelt toch het allerliefste in haar eigen land – en de gevoelens van gemis te delen.

Culture shocks zijn er overigens ook. Zowel bij aankomst in Nederland als bij terugkeer in Israël. Wat kunnen Nederlanders chagrijnig en onaardig zijn! Luid en duidelijk over je praten terwijl je naast ze staat, kinderen wegduwen, klanten negeren in een winkel. Mopperen, snauwen, vloeken. Wat wordt er veel gevloekt! Ook door kinderen. Maar ook: wat is het verkeer heerlijk overzichtelijk! Verkeersregels worden overwegend opgevolgd, er wordt niet direct getoeterd als je een seconde te laat optrekt bij een groen stoplicht. En alles is in overvloed aanwezig tegen super lage prijzen. Ja, lage prijzen.

Terug in Israël is er direct weer die enorme chaos op de wegen, auto’s die midden op straat stil staan omdat er een telefoontje moet worden gepleegd of omdat er iemand op de stoep loopt waar iets mee moeten worden besproken. In de supermarkt zoeken naar niet beschimmelde sinaasappels. De teleurgestelde gezichten van de kinderen omdat er ook na onze vakantie geen vanillevla wordt verkocht. De ronduit vervelende confrontatie met het af te rekenen – veel te hoge – bedrag bij de kassa. Maar ook de serveersters bij Yankele, mijn favoriete koffietentje, die me omhelzen als ik voor het eerst weer een cappuccino bestel. De onbekende dame op straat die zegt dat ze mijn schoenen zo mooi vindt. Of het pak met een mix van rijst, granen en linzen dat van hand tot hand wordt doorgegeven in de supermarkt tot iemand het in handen krijgt die voldoende Engels spreekt om me uit te leggen hoe ik het moet bereiden. Ook dat is Israël.

We raken inmiddels weer wat geacclimatiseerd, hebben ons ritme aangepast aan de sauna-waardige temperaturen. Onze slijmvliezen zijn al wat minder geïrriteerd door de airconditioning waar we nu echt even niet zonder kunnen. De jongens hebben vandaag hun tweede schooldag en zijn intens gelukkig. Geen grote verschuivingen dit jaar in hun sociale kring. Al hun vriendjes zijn er weer, de draad wordt gewoon weer opgepakt na twee maanden. Arjen fietst weer iedere ochtend naar de ambassade en heeft gisteren afscheid genomen van de eerste delegatie na de zomervakantie. Mijn bestuurswerkzaamheden beginnen vrijdag als ik namens het bestuur een paar woorden spreek tijdens de Welcome Back ochtend die jaarlijks georganiseerd wordt door de Parent Teacher Association.

We zijn dus weer helemaal terug in Israël. Laat het derde jaar maar beginnen. Het laatste jaar zonder overplaatsingsstress. We gaan er goed van genieten!

Advertenties

Een gedachte over “Welcome back – de start van ons derde jaar in Israel

  1. Wat heerlijk om te horen dat Israel jullie tweede thuis is nu.Dat is alleen maar goed voor jullie allemaal.
    Ook fijn dat de jongens het heerlijk vinden om naar school te gaan en hun vriendjes weer te zien.Geniet er van en een hele goede tijd in Israel. Dikke kus tante Tiny.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s