Een hete zomer?

Waar hoop jij op deze zomer? Lekker weer, niet te warm, niet te koud, weinig regen? Een camping, hotel, vakantiehuisje dat aan je verwachtingen voldoet? Een vakantie zonder al te veel geruzie op de achterbank van de auto? Een vlucht naar een mooie bestemming zonder vertraging? Ik ben niet anders dan de meesten van onze familieleden en vrienden, dit zijn ook mijn wensen voor de komende zomervakantie.

Ik heb echter ook een andere wens en dit is een wens waar ik me een beetje zorgen over maak. Ik wens dat de zomer in het Midden Oosten niet “heet” wordt, zoals velen vrezen. En dan bedoel ik niet letterlijk heet – dat wordt het toch wel. Nee, ik heb het over een oorlogvrije zomer. Een zomer zonder schuilkelders, zonder beschietingen en raketaanvallen. Zonder dreigende taal en al dan niet stand houdende wapenstilstanden.

Afgelopen zomer liep het anders. Wij waren nog maar net weg (letterlijk pas een paar uur) toen de ellende in volle hevigheid losbarstte in Palestina en Israël. Wij zaten veilig in Nederland en later in Frankrijk. De zon scheen, de campings voldeden aan onze verwachtingen, de jongens gedroegen zich voorbeeldig. Eén tentstok van onze nieuwe tent ging kapot, maar dat was wel zo’n beetje het enige moment van frustratie. Behalve dan dat Arjen gek werd van mijn obsessie voor het nieuws, van mijn smartphone gedrag. Ik werd er zelf ook gek van, kon Israël en Palestina niet uit mijn hoofd zetten. Dacht aan vrienden die daar waren, die de deur niet uit konden met hun verveelde kinderen. En dat waren dan de mensen die ik kende en waarvan ik wist dat ze uiteindelijk wel veilig waren. Want ze werden beschermd door de Iron Dome en hun goed geoutilleerde schuilkelders. Aan de andere kant van het conflict, in Gaza, bevonden zich al die mensen zonder Iron Dome om raketten uit de lucht te schieten, zonder schuilkelders en op een gegeven moment zonder dak boven hun hoofd, zonder elektriciteit, zonder…

Ik had het er moeilijk mee. Het werd er niet gemakkelijker op dat mensen die we ontmoetten in Nederland allemaal een – soms aardig ongezouten – mening erop na hielden over Het Conflict. Niet altijd gebaseerd op feiten. Dat kon pijnlijk zijn. Mensen die Israël veroordeelden zonder verder na te denken over achtergronden. Mensen die de inwoners van Gaza veroordeelden zonder onderscheid te maken tussen burgers en leden van Hamas. Mensen die meenden dat er in Israël niets aan de hand was – want er zijn Iron Domes – en niet begrepen waar we ons zorgen over maakten (nee, ga jij maar met je kinderen in de schuilkelder zitten). Mensen die ons bekritiseerden, want waarom, waarom gaan jullie in vredesnaam terug naar die ellende terwijl er oorlog is? Ik vond het vreselijk. Iedere oorlog, waar dan ook, kent vooral veel slachtoffers. Aan beide zijden. Ja, ook ik had grote vraagtekens bij de beslissingen die genomen werden aan Israëlische zijde. Maar tegelijkertijd begrijp ik sinds we hier wonen ook iets beter hoe bedreigd de Israëliërs zich voelen. En een kat in het nauw…

Anyway, mijn wens voor deze zomer is dus vooral dat er geen oorlog komt en dat is maar net de vraag. Eind juni loopt de deadline af voor het bereiken van een deal over het nucleaire programma van Iran. Dit brengt spanningen met zich mee in het gehele Midden Oosten en het kan niet worden uitgesloten dat Israël “stuck in the middle” raakt. Afgelopen nacht werd Israël bijvoorbeeld beschoten door de Omar Brigades, aanhangers van IS in Gaza. Waarom? Als wraak op Hamas dat gistermiddag een IS aanhanger doodde. Zo gaat dat dus soms.

Overigens verwachten we niet echt een escalatie tussen Israël en Palestina / Gaza deze zomer. De grote vrees betreft oorlog vanuit het noorden (Hezbollah). Als dat gebeurt, is het hier ook voor ons niet langer veilig. En daar zijn veel mensen om ons heen zich van bewust, het houdt iedereen bezig.

En zo kan het dus voorkomen dat je een gezellige ochtend met vriendinnen doorbrengt en je tijdens het koken van een gemeenschappelijke lunch praat over evacuatieplannen. Stappen jullie dan op de boot naar Cyprus? Of ga je over land naar Jordanië? En wat neem je dan mee? Of blijf je hier?

Ik blijf vooral hopen op een nucleaire deal die wordt geaccepteerd in de regio. Op rust. Op wederopbouw en een nieuwe start van vredesonderhandelingen. Op een rustige zomer waarin kinderen in Israël, Palestina (inclusief Gaza), Syrië, Egypte, Libanon etc op straat kunnen spelen, in de zee kunnen zwemmen, kunnen genieten van vrijheid.

 

Advertenties

Een gedachte over “Een hete zomer?

  1. Ja Ceciel een heel goed stuk .Ik kan me heel goed voorstellen hoe jullie je hier bij voelen.Ook ik hoop dat de mensen vrij kunnen leven in een land waar ze wonen. Waar niet meer geschoten wordt en mensen onnodig gedood worden. Waar kinderen in rust kunnen opgroeien tot volwassen mensen . Die elkaar begroeten en als vrienden naast elkaar kunnen wonen in elk land op deze wereld.
    lieve groeten Tiny.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s