Shana Tova! Happy New Year! Gelukkig Nieuwjaar!

Aanstaande woensdag, bij het ondergaan van de zon, viert het Joodse volk wereldwijd de start van een nieuw jaar. Het wordt beschouwd als de dag waarop Adam geschapen werd. Met het vieren van Rosh Hashana, zoals dit twee dagen durende feest heet, wordt het seizoen van de Joodse hoge feestdagen ingeluid. Of zoals we in Nederland zeggen, de feestdagen komen eraan. Zou ik rond deze tijd in Nederland zijn, dan zou het me misschien opvallen dat bepaalde producten die gerelateerd zijn aan Rosh Hashana in de aanbieding zijn bij supermarkten in steden met een grote Joodse gemeenschap. Voordat we naar Israël verhuisden, is het me echter nooit opgevallen. Ik wist dan ook niet waar ik op  moest letten. Laat me eerlijk zijn, ik had geen idee van het bestaan van Joodse feestdagen, al had ik wel gehoord van Yom Kipur.

Nu wonen we inmiddels ruim een jaar in dit bijzondere land en maken we voor de tweede keer de Joodse feestdagen mee, deze keer een stuk bewuster dan vorig jaar. Vorig jaar vond ik het vooral lastig. De kinderen hadden om de paar dagen vrij, restaurants waren gesloten op momenten dat ik ze graag open had gezien en hetzelfde gold voor de supermarkten. Ik had nog niet echt een notie van de betekenis van de diverse feesten, ik was nog volop aan het wennen aan onze nieuwe omgeving en verzwolg geregeld in intense gevoelens van heimwee naar Tanzania en naar Nederland. Wel vond ik het geweldig dat de kinderen er zo in op gingen. Dat Benjamin voortdurend liedjes zong waarin hij iedereen een Sweet New Year toewenste en dat hij steevast een pot honing uit de keuken haalde als er een appel werd geschild.

Ondanks al mijn onwetendheid, ervoer ik het wel als heel bijzonder dat mijn nieuwe Joodse vriendin L ons op Rosh Hashana een mandje met lekkernijen bracht samen met haar dochters. Heel lang kenden we elkaar nog niet, ik begreep dat ze met het brengen van dit lieve, zoete mandje, haar vriendschap met mij, met ons gezin, bezegelde. Dit jaar zullen we met L en haar gezin genieten van een traditionele maaltijd na aanvang van Rosh Hashana op woensdagavond. Ik zie er enorm naar uit.

Maar goed, dit jaar wilde ik de feestdagen niet opnieuw zo onwetend ingaan. Uit respect voor het land waar we wonen en de gebruiken van het Joodse volk, maar ook uit interesse en nieuwsgierigheid, heb ik me deze keer beter voorbereid. Hoe fijn dat de Diplomatic Spouses Club Israël een ochtend organiseerde waar mijn voormalig Hebreeuws lerares Pnina uitleg gaf bij de drie hoge feestdagen die de komende weken het leven in Israël zullen bepalen, te beginnen met Rosh Hashana. Rosh Hashana betekent letterlijk Hoofd van het Jaar. Het feest luidt het begin van het nieuwe jaar en daarmee het begin van de herfst in. Een mooi moment om terug te kijken, tot zelf inkeer te komen. De herfst is immers ook het moment waarop de natuur haar jaarlijkse cirkel voltooit.

Rosh Hashana leidt de tien boetedagen in. De gedachte is dat op Rosh Hashana, alle bewoners van de aarde God passeren en dat voor ieder van hen wordt bepaald hoe het komende jaar zal zijn: wie zal leven en wie zal sterven, wie zal armer worden en wie wordt rijker, wie zal vallen en wie zal rijzen. Het lot van de mens wordt echter nog niet bezegeld op Rosh Hashana. Ieder heeft de kans betere keuzes te maken, zijn leven ten goede te keren, tijdens de tien boetedagen. Pas op Yom Kipur – de Grote Verzoendag –  wordt het lot van iedere mens definitief bepaald en bezegeld.

Wat betekent dit voor ons in praktische zin? Op woensdag hebben de kinderen slechts een paar uur les. Om 11 uur sluit de school zodat de (Joodse) leerkrachten en medewerkers zich op tijd naar huis kunnen begeven om zich voor te bereiden op het feest en op tijd naar de Synagoge te kunnen gaan. Op donderdag en vrijdag is de school gesloten en ook de Nederlandse Ambassade is gesloten op donderdag. We zullen de donderdag vermoedelijk in en rond ons huis doorbrengen, het zal enorm druk zijn op de stranden en een bezoek aan Jeruzalem is ook niet aan te raden vanwege de te verwachten drukte. We zullen veel gebeden horen vanuit de nabij gelegen zeer religieuze synagoge, evenals het geschal van de ramshoorn die honderd keer zal klinken, om iedereen bewust te maken van begane zonden en tot inkeer te laten komen. We zullen net als de bevolking van Israël terugkijken op het afgelopen jaar en voornemens maken voor het nieuwe jaar. We zullen stukjes appel in honing dippen en de kinderen zullen wederom hun liedjes zingen. En ja, dit jaar zullen we ook een traditionele maaltijd meemaken met onze inmiddels zeer dierbare vrienden L en J en hun dochters. Ik verzorg een dessert en dat moet vooral heel lekker en heel zoet zijn. Geheel in aansluiting op de traditionele wens die eenieder elkaar toezendt in deze dagen: Shana Tova U’metoka, oftewel: een goed en zoet jaar. En dat wens ik iedereen toe, Joods en niet-Joods. Laten we hopen dat het nieuwe jaar zoet wordt, voor alle volkeren ter wereld en in het bijzonder voor hen die in de ons omringende landen dagelijks worden geconfronteerd met afschuwelijk geweld.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s