Bijna zomervakantie… tijd voor afscheid, tijdelijk en definitief

Ik probeer me een voorstelling te maken van een normale zomervakantie in Nederland. De kinderen hebben gewoon zes weken vakantie. Van die zes weken ga je er drie met elkaar op pad, kamperen in Frankrijk of Italië of naar Texel. Heerlijk! De overige drie weken zal wel een gepuzzel zijn met logeerpartijtjes bij opa’s en oma’s, misschien een week zeilkamp als de kinderen wat groter zijn en dan is er nog de BSO waar dagopvang is. Heb ik het goed? Tijdens die drie “puzzel-weken” gaat het werkende leven van de ouders gewoon door. Misschien staat het sociaal leven even op een wat lager pitje, omdat je vrienden een andere vakantieplanning hebben. Maar in principe is het business as usual.

Lijkt me heerlijk. Een heel overzichtelijke vakantie. Voor ons is het alweer 4 jaar geleden dat we zo’n overzichtelijke zomervakantie hadden. Ik klaag niet hoor! Ik weet dat het expat leven heel veel voordelen biedt en ik ben daar dankbaar voor. Maar de zomervakantie, daar kijk ik naar uit en zie ik tegelijk tegenop. Begrijp me niet verkeerd, ook ik ben aan het aftellen! Aftellen tot 1 juli wanneer we in het vliegtuig stappen en we eindelijk onze familie en vrienden weer kunnen zien, die we zo missen hier. Maar er komt heel wat bij kijken, bij dat aftellen naar 1 juli. Het gekke aan het expat leven is dat vrijwel al je vrienden voor ruim 2 maanden volledig buiten beeld zijn. De schoolvakantie start op donderdag 12 juni en de vluchten van die avond en die op vrijdag de dertiende (hmmm, what’s in a date?), zitten vol met expats met gezin. Mijn vriendinnen vertrekken vrijwel allemaal op een van die twee dagen. De een gaat naar haar ouders in Michigan, de ander gaat naar de hare in Zwitserland, weer een ander vertrekt naar Washington DC en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ze zijn de hele zomervakantie (en die duurt maar liefst 9,5  week…) bij hun familie. Vooral onze Amerikaanse vrienden zien hun familie maar eens per jaar, ze blijven dan zo lang mogelijk in de VS. Ook om de hitte in Israël te ontvluchten overigens. En omdat Herzlyia Pituach gedurende die 9,5 week wordt overgenomen door vakantiegangers uit voornamelijk Frankrijk. Geen expat te bekennen op de stranden of in de speeltuinen. De voertaal verandert van Ivriet en Engels in Frans. Serieus, zou Thomas zeggen.

Naast het tijdelijke vertrek van vrienden, wordt het begin van de zomervakantie gekenmerkt door het definitieve vertrek van vrienden. Het is immers overplaatsingstijd. Arjen en ik zien deze zomer gelukkig maar één bevriend gezin vertrekken, onze buren. Zij vertrekken naar New York met hun drie schatten van  kinderen. Buiten onze buren, zijn we vooral bevriend met mensen die hier tegelijk met ons zijn aangekomen. Als alles goed gaat, vertrekken we over drie jaar ook weer allemaal tegelijk. Dat was geen bewuste keuze, zo is het toevallig gelopen en het komt ons best goed uit eerlijk gezegd. Want afscheid nemen, dat doet pijn. Thomas kwam vrijdag tamelijk down thuis uit school. Een van zijn beste vriendjes op school had zijn laatste schooldag gehad en verhuisde afgelopen weekend. Terug naar zijn thuisland, India. Zijn enige Nederlandse vriendje in de klas, verhuist deze zomer naar Sint Maarten. Heel erg jammer. Ook Benjamin ziet dierbaren vertrekken. Ons buurmeisje Tessa is een van zijn beste vriendinnetjes en zij gaat dus naar New York en zijn beste vriendje op school is al vertrokken, terug naar India.

Omdat het einde van het schooljaar gelijk staat aan tijdelijk en definitief afscheid, lopen onze agenda’s over. Op school zijn er de end of year poolparties, Benjamin heeft een soort graduation ceremony omdat hij afscheid neemt van de Pre School en overgaat naar de Elementary School (hij gaat naar groep 2 in Nederlandse termen). Ook heeft Benjamin een end-of-year show waar we als gezin naartoe gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de diners en BBQ’s die Arjen en ik hebben met vrienden die we graag nog even willen zien voordat ze voor 2 maanden naar de VS of Europa vertrekken. Of het ontbijt met mijn voormalige Hebrew class, de BBQ voor het aftredende bestuur van de Diplomatic Spouses Club, de bruch voor vrijwilligers op school…  Niet goed voor de lijn, I can tell you.

Ondertussen proberen we ook nog enige samenhang te krijgen in onze chaotische vakantieplanning. We zijn van 1 juli tot en met 5 augustus in Nederland/Europa en die tijd zullen we doorbrengen in Den Haag, Putten, Eijsden, Garderen, de Franse Alpen en mogelijk nog een paar dagen in Katwijk. Vakantie? Ja. Maar ook veel reizen, inpakken, uitpakken, tent opzetten en afbreken, kilometers maken, boodschappen doen en medische controles “doorstaan”. En ik ga een cursus doen bij Stichting Valk omdat het vliegen me steeds meer gaat tegenstaan. Niet handig met onze levensstijl…

Dus…. Wish me luck 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s