Verjaardagen op z’n “expats'”

Israel 217

Een tractor vol vrienden

Ik heb al een jaar of drie geen kinderverjaardagsfeestjes meegemaakt in Nederland en toen we nog in Nederland woonden, waren Thomas en Benjamin nog maar 2 en 4 jaar oud. Het huis-tuin-en-keuken feestje met taart en koekhappen (bij wijze van spreken) was meer dan voldoende om ze een super feest te bezorgen. Ik heb dus geen ervaring met typisch Nederlandse verjaardagsfeestjes voor 5- en 7-jarigen. Maar ergens heb ik het gevoel dat die anders zijn dan de feestjes waaraan wij gewend zijn geraakt sinds we in het buitenland wonen en in het bijzonder sinds we in Israël wonen.

Het eerste kinderfeest waar ik met de kinderen naartoe ging na onze verhuizing naar Tel Aviv, was van een broertje en een zusje die respectievelijk 7 en 4 jaar werden. Mexicaans-Amerikaanse kinderen, Thomas en Benjamin zijn met beiden bevriend. Het was een waanzinnige happening. Geen idee hoeveel mensen er waren maar mijn inschatting is dat het om minstens 60 kinderen ging met voor vrijwel ieder kind een ouder. Laten we zeggen dat er circa 100 mensen waren. Natuurlijk worden zulke grote verjaardagsfeesten niet thuis gevierd, maar buitenshuis. En buitenshuis betekent hier in Herzlyia en omstreken meestal dat er gefeest wordt in een shopping mall. In de shopping malls zijn namelijk speelterreinen. Meestal betreft het zogenaamde “jymboree’s”, vergelijkbaar met Ballorig in Nederland.  Maar er is meer. In Ra’anana, een stad bij ons in de buurt, is er in de mall een heus sprookjesbos gebouwd waar kinderfeestjes kunnen plaatsvinden en in het winkelcentrum dat het dichtst bij ons huis ligt, de Arena, bevindt zich niet alleen een jymboree, maar ook een indoor kermis met botsautootjes, een carrousel, klimrekken en een hele rij speelautomaten.

Dit laatste speelparadijs was de plek waar we ons eerste grote kinderfeest meemaakten. Ik wist niet wat ik zag. Bij aankomst moesten we ons melden bij een balie waar de namen van de genodigden werden afgetekend op een lijst. Cadeautjes werden in winkelwagentjes gelegd. Er was voor iedere jarige een karretje. Die karretjes lagen al aardig vol met grote cadeau’s toen wij aankwamen. Ik voelde me enigszins gegeneerd vanwege onze bescheiden kleine LEGO cadeautjes. Maar ja, we zijn en blijven toch Nederlanders :). De jarigen kon ik nergens ontdekken, die waren lekker aan het spelen ergens in dat enorme speelparadijs. Mijn eigen kinderen raakte ik ook al snel kwijt. De botsauto’s lonkten. Er ging ruim een uur voorbij waarin de jongens zich af en toe bij mij meldden om iets te drinken of om opgewonden hun avonturen in het kinderparadijs te vertellen. Er stond een lange tafel vol met flessen water, sap en soda’s en bakjes met snoepgoed en pretzels waar we vrij gebruik van konden maken.

Ach, het was best gezellig zo. Ik kletste wat met andere moeders, maar had niet echt het gevoel me op een verjaardagsfeest te bevinden. Totdat de gasten door luidsprekers werden verzocht zich te verzamelen bij het podium. Even later klonken er harde beats en flitsten de discolampen, Thomas sprong op het podium en toonde z’n meest coole moves, Benjamin stopte zijn vingers in zijn oren en begon te huilen. Na de nodige disco muziek werd Happy Birthday gedraaid (met stevige beat eronder), waarna er twee enorme taarten werden binnengedragen, kaarsjes werden uitgeblazen en er gezamenlijk taart werd gegeten. Na de taart kwamen er hotdogs en zakjes met muntjes. Muntjes? Hmmm. Vreemd. Maar echt, het waren muntjes. Voor de speelautomaten. Ik gaf ze direct terug. Laat mijn kinderen maar gewoon in die botsauto’s of in de carrousel. Daar hadden ze overigens het rijk alleen de daaropvolgende 30 minuten. Alle andere kinderen verdrongen zich rondom de speelautomaten, totdat ze hun muntjes hadden opgemaakt. Ik wist niet wat ik zag.  Dat er geen cadeautjes werden uitgepakt in het bijzijn van de gasten, daar was ik al aan gewend, zo ging het op de niet-Nederlandse feestjes in Tanzania ook al. Toen we uiteindelijk na 3 uur het feest verlieten met twee enorme “goodiebags”, had ik een vaag gevoel van heimwee. Heimwee naar kneuterige kinderfeestjes in Nederland, met koekhappen, kleine cadeautjes, zelfgebakken taart en pannenkoeken. De jongens waren overigens over-enthousiast en de onderhandelingen over hun eigen verjaardagsfeestjes (die nog 8 maanden op zich zouden laten wachten) begonnen al in de auto op weg naar huis.

Want ook mijn kinderen wilden zo’n groots en cool feest. Thomas wilde alle eersteklassers uitnodigen (circa 40 in totaal) en Benjamin de hele pre-school (ongeveer een zelfde aantal). Minstens. En dan nog alle andere vriendjes en vriendinnetjes die in andere klassen zitten, plus de buurkinderen en de kinderen van mijn vriendinnen die op andere pre-schools zitten. Dit alles graag aangevuld met de opa’s en oma’s, ooms en tantes, neefjes en nichtjes uit Nederland en graag ook alle oude vriendjes en vriendinnetjes uit Tanzania en Nederland. Dat dit laatste niet ging lukken, kon ik ze wel goed uitleggen. Maar toen wij begonnen over zoveel kinderen uitnodigen als je nieuwe leeftijd en over gezellig thuis feestvieren  met koekhappen, een speurtocht in de tuin en pannenkoeken eten, barstte de discussie los. Gelukkig konden we het even laten rusten.

Afgelopen weekend was het zo ver. We vierden de verjaardagen van Thomas (die 7 was geworden een week eerder) en van Benjamin (die over 2 weken 5 wordt). Het werd niet het huis-tuin-en-keuken verjaardagsfeestje waarover ik fantaseerde. We hebben ons aardig aangepast aan onze nieuwe leefomgeving :).  Maar het werd ook geen hysterisch megafeest in een van de malls. In plaats daarvan nodigden we de door Thomas en Benjamin uitgekozen beste vriendjes en vriendinnetjes met hun broertjes en zusjes en ouders uit op een Kibbutz hier in de buurt. Een Kibbutz met kinderboerderij, twee springkussens, pita ovens en met een heuse tractor waarmee de kinderen en hun ouders een rit maakten over het grote terrein van de Kibbutz. Dat was natuurlijk het absolute hoogtepunt van het feest. De kinderen werden rondgereden, kregen uitleg over de Kibbutz en mochten zelf graan snijden op het veld waarna de tractor hen naar de koeienstal bracht. De koeien werden gevoerd met het zelf afgesneden graan, daarna reed de tractor ons naar de berggeiten die ook gevoerd mochten worden. Het afsluitend rapen van eieren in de kippenren, hebben we af moeten blazen omdat de tijd begon te dringen. Er moesten namelijk ook nog pita broodjes worden gebakken en gegeten voordat de kinderen naar huis gingen.

Het was ge-wel-dig. De jongens hadden beiden hun beste vriendjes en vriendinnetjes uitgekozen voor het feest, dat waren er in totaal 30. Meer dan ik normaal gesproken leuk zou vinden, maar ik moet zeggen. het was werkelijk een geweldige ochtend. Mede omdat deze 30 kinderen allemaal leuke ouders hebben, de meesten rekenen we tot onze vrienden en ze bleven vrijwel allemaal het hele feest erbij. Geen traditioneel Nederlands kinderfeestje denk ik, maar wat hebben de jongens en hun vriendjes en vriendinnetjes genoten… En wij hadden, voor het eerst sinds we hier wonen, al onze nieuwe vrienden bij elkaar. Gezellig dus. De taarten had ik zelf gebakken en ook op ons feest stond een tafel met gekoeld sap, water en soda’s, pretzels en groenten en fruit. Ja, we hebben ons goed aangepast…

Een nadeel van dit grote feest was overigens de enorme berg cadeau’s die we uiteindelijk mee naar huis namen. Ook wat dat hebben we ons aardig aangepast aan de mores van de internationale verjaardagsfeestjes in Tel Aviv. De cadeautjes werden thuis uitgepakt terwijl ik een lijst bijhield waarop ik noteerde van wie de jongens wat hadden gekregen. Een deel van de cadeau’s hebben we – heel Nederlands – weggelegd. Het is gewoonweg te veel voor de kinderen. Af en toe zullen we ze iets laten uitkiezen om mee naar de speelkamer te nemen.

Nu hoeven we alleen nog de bedankjes te schrijven en dan hebben we een jaar verjaardagsrust…

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s